سلامت و پزشکی

.بلاگ پزشکی و سلامت

رابطه جنسی زیاد چه خطراتی دارد؟

رابطه جنسی رابطه ای مستقیم با حالات و شرایط روحی دارد که برخی با این باور در رابطه ی جنسی زیاده روی می کنند که شاید با رابطه ی جنسی زیاد فردی خوشحال باشند.

نکاتی مفید در مورد رابظه جنسی

رابطه جنسی زیاد می تواند از شما فردی خوشحال بسازد یا نه؟ شاید اکثر زن و مردها فکر می کنند که رابطه ی جنسی هر چه بیشتر باشد انها افراد شادتری خواهند بود. بخوانید که آیا این باور درست است یا نه؟
رابطه ی جنسی سالم یک پایه ی مهم در حفظ کانون زندگی زناشویی و افزایش محبت بین زن و مرد است ولی می دانید که هر چیزی حدی دارد.

محققان آمریکایی به تازگی بعد از انجام طالعات و تحقیقات گسترده دریافتند که رابطه ی جنسی زمانی که از حد معمول فراتر رود موجب کاهش احساس شوق - رومانتیک بودن در رابطه ی جنسی و مهم دانستن رابطه ی زناشویی می شود.

این نکته اصلا بدان معنا نیست که شما باید رابطه زناشویی خود را کاهش دهید بلکه بایستی با توجه به نیاز به ان بپردازید.

رابطه جنسی زیاد،خوب یا بد؟؟

مطالعات در دانشگاه کارنجی ثابت کرده است که رابطه ی شادی و داشتن رابطه ی جنسی به ان صورتی که اغلب فکر می کنند نیست.

برای ثابت کردن این مسئله محققان بر روی زوج هایی با عادات مختلف رابطه ی جنسی مطالعه کردند.

زوج هایی بین سن 35 تا 65 سال در دو گروه انتخاب شدند.

گروه اول با داشتن دفعات رابطه ی جنسی طبیعی و گروه دوم با عادت دوبرابر نسبت به گروه اول.

این زوجین هر روز بایستی میزان رضایت و شادی خود را اعلام می کردند که بعد از گذشت مدتی میزان شادی و رضایتمندی گروه اول بسیار بالاتر از گروه دوم بود.

در تست هایی که از این زوجین به عمل امد میزان رضایتمندی آنها از رابطه ی زناشویی در گروه اول با عادت رابطه ی جنسی نرمال بالاتر بود.

بخوانید: رابطه جنسی زیاد + تمام عوارض رابطه جنسی زیاد و بیش از حد برای مردان

منبع : زیاده روی جنسی

درمان سریع اسهال

 
درمان سریع و فوری اسهال
فرد مبتلا به اسهال ممکن است علایم خفیف تا بسیار شدیدی را بروز دهد. کسی که دارای بیماری خفیف است ممکن است فقط چند نوبت دفع مدفوع شل داشته باشد، اما حال عمومی‌اش خوب باشد.

درمان سریع اسهال در منزل

 
اسهال و استفراغ؛ غیر ممکن است فردی به این بیماری دچار نشود و در این حین بنوعی پایان دنیا جلوی چشمانش نیاید!

اسهال و استفراغ بیماری عفونت روده‌ای است که در فصول گرم سال بویژه تابستان خودنمایی بیشتری دارد و بسیاری از افراد را درگیر خود می‌کند.

این بیماری ترفند‌های درمانی بیشماری دارد که البته در صورت تشدید و وخیم بودن ماجرا باید حتما به پزشک مراجعه کرد.

باشگاه خبرنگاران جوان قصد دارد در این مطلب شما را با ترفند‌های درمانی اسهال و استفراغ در منزل آشنا نماید تا شاید بتوانید، کمی از درد این بیماری در همان ساعت اولیه را برطرف کنید، پس با ما همراه باشید.

بیماری اسهال

بیماری اسهال مدفوع آبکی و یا شل و سست است که سه بار یا بیشتر در هر روز اتفاق می‌افتد. تقریبا همه انسان‌ها تجربه اسهال را در طول زندگی خود را داشته‌اند.

بسیاری اوقات اسهال و استفراغ خود به خود پس از طی دوره‌ای بهبود پیدا می‌کنند. اما در این دوره آب و املاح بدن کم می‌شوند که باید این کمبود را با خوردن مایعات سالم جبران کرد.

علائم و نشانه‌های فرد اسهال

فرد مبتلا به اسهال ممکن است علایم خفیف تا بسیار شدیدی را بروز دهد. کسی که دارای بیماری خفیف است ممکن است فقط چند نوبت دفع مدفوع شل داشته باشد، اما حال عمومی‌اش خوب باشد.

برعکس، یک فرد مبتلا به اسهال شدید ممکن است ۲۰ یا بیشتر در هر روز دفع داشته باشد، که حتی اتفاق می‌افتد تا هر ۲۰ یا ۳۰ دقیقه بیمار احساس دفع نماید. اسهال ممکن است با تب شکم درد و یا قوانج همراه باشد.

یکی از شایعترین بیماری‌ها در فصل تابستان بویژه در کودکان، بیماری اسهال است. دلیل آن نیز گرمای هوا، افزایش میزان آلاینده‌ها به دلیل گرمای هوا و بی مبالاتی بچه‌ها در این فصل، مانند خوردن خوراکی و میوه با دست نشسته و عدم رعایت بهداشت است.

کارشناسان و متخصصان تغذیه، عفونت‌های روده‌ای را از بیماری‌های رایج فصل تابستان می‌دانند که کودکان و سالمندان را به عنوان آسیب پذیرترین افراد جامعه بیش از هر گروه سنی دیگری تهدید می‌کنند.

از آنجا که بیماری‌های شایع در ماه‌های گرم سال اغلب هنگام مسافرت و در مکان‌های تفریحی و گردشی بروز می‌کنند، لذا بهتر است غذا‌ها در منزل تهیه گردند یا از رستوران‌ها و اغذیه فروشی‌های معتبر خریداری شوند.

اصلی‌ترین راه انتقال باکتری ها، ویروس‌ها و انگل ها، دهان است.

کم شدن آب بدن (دهیدراته شدن) و اسهال

اسهال سبب می‌شود که مایعات بدن‌تان را به سرعت از دست بدهید و در معرض دهیدراته شدن قرار بگیرید. اگر به درمان اسهال نپردازید، ممکن است اثرات بسیار جدی روی سلامتی‌تان داشته باشد. علائم کم شدن آب بدن عبارتند از:

۱- خستگی
۲- خشک شدن غشا‌های مخاطی
۳- افزایش ضربان قلب
۴- سردرد
۵- گیج و سردرگم بودن
۶- افزایش تشنگی
۷- کاهش ادرار
۸- خشک شدن دهان

آیا میدانید؛ اسهال چه مدت طول می‌کشد؟!

اگر کنجکاوید بدانید اسهال چه مدت طول می‌کشد. معمولا به فردی که به آن مبتلا شده است بستگی دارد.

اگر افراد به سرعت دست به دامن درمان‌های خانگی شوند، ممکن است آن‌قدر‌ها طول نکشد. پس لازم است با درمان خانگی اسهال که موثر و سریع باشند آشنا شوید.‌ای درمان‌ها با مواد مغذی و در دسترس در خانه و بدون مصرف دارو‌های شیمیایی با همان اثربخشی عمل می‌کنند با این تفاوت که عوارض جانبی ندارند.

درمان‌های خانگی اسهال

۱. محصولات غذایی مایع

ممکن است برای برخی افراد کمی عجیب باشد، زیرا مدفوع بدن به شکل مایع خارج می‌شود، پس چطور امکان دارد با مصرف مواد غذایی مایع سفت شود؟

یادتان باشد غذای مایع می‌تواند بهتر جذب شود، بنابراین مواد مغذی آن به هدر نخواهد رفت.
آن‌چه نیاز دارید

– غذاساز
– مخلوط‌کن
– محصولات غذایی مختلف
– سوپ‌ها

دستورالعمل

خاطرتان باشد که برای خرد کردن برخی موارد خیلی سخت می‌توانید از غذاساز استفاده کنید.

اگر غذاساز کافی نیست، از مخلوط‌کن استفاده کنید.

برای افرادی که نمی‌خواهند خیلی به خود زحمت دهند، درست کردن سوپ می‌تواند ایده‌ی خوبی باشد به شرط آن‌که مواد مغذی کافی داشته باشد تا آب بدن افراد را در طول روز تامین کند.

۲. ماست

خیلی‌ها می‌دانند ماست ترش است، اما بسیاری تعجب می‌کنند اگر بدانند ماست باکتری‌های مفیدی دارد که به سرعت به درمان اسهال کمک می‌کند.

آن‌چه نیاز دارید

– ماست
– موز (میوه‌های دیگر)

دستورالعمل

هنگام خرید ماست از فروشگاه یادتان باشد بهتر است دنبال ماستی باشید که طعم‌دار نباشد، چرا که بهتر علیه اسهال عمل می‌کند.

می‌توان آن را با میوه‌هایی، چون موز مخلوط کرد تا مزه‌ی بهتری داشته باشد.

توجه: مصرف ماست دو بار در روز به بهبود موثر اسهال کمک می‌کند. اضافه کردن یک موز به آن هم ایده‌ی خوبی است.

۳. رژیم مبست

شاید عده‌ای راجع به این رژیم چیز‌هایی شنیده باشند، اما هرگز آن را امتحان نکرده‌اند. اگر قبلا اسهال داشته‌اید و آن را متحان کرده‌اید،

نظرتان چیست؟ فکر می‌کنید واقعا موثر است؟

اگر نمی‌دانید مبست به چه معناست، باید بگویم این کلمه مخفف کلمات موز، برنج، سس سیب و نان تست است. اگر هنوز هم نفهمیده‌اید، باید بدانید این چهار خوراکی تنها چیز‌هایی هستند که باید در رژیم‌تان بگنجانید.

آن‌چه نیاز دارید؛

– موز
– برنج
– سیب
– تست (نان‌های خالص)

دستورالعمل

آن‌چه می‌توانید انجام دهید ترکیب کردن سهم‌های کوچکی از هر کدام این محصولات غذایی در هر وعده‌ای است که می‌خواهید مصرف کنید. یادتان باشد اشکالی ندارد برنج را با سوپ‌های مختلف مخلوط کنید تا کمی مزه بگیرد.

به نان تست‌تان کره نزنید، زیرا این کار ممکن است مشکل‌تان را بدتر کند.

خوردن دسر‌ها خیلی ساده‌تر است، زیرا موز و سس سیب در کنار هم خیلی خوش‌طعم است.

توجه: یادتان باشد همیشه سهم‌های کوچکی بخورید تا معده‌تان را بیش‌تر آزرده نکنید.

زنجبیل

در حالی‌که بسیاری از افراد می‌دانند زنجبیل برای برخی مشکلات گلو و صدا استفاده می‌شود، بیش‌تر آن‌ها نمی‌دانند برای مشکلات شکم هم به کار می‌رود. علاوه‌بر اسهال، می‌تواند برای تسکین گرفتگی و درد شکم هم استفاده شود.

آن‌چه نیاز دارید:

– زنجبیل
– رنده
– عسل

دستورالعمل

آن‌چه باید انجام دهید این است که ابتدا یک تکه‌ کوچک زنجبیل بردارید؛ می‌توانید آن را رنده کنید، خیلی خوب رنده می‌شوند. آن را با یک قاشق چایخوری عسل مخلوط کنید و بخورید.

یادتان باشد اگرچه ممکن است طعم آن کمی برایتان قوی باشد، از نوشیدن آب خوددای کنید تا اثرات مثبت آن را به راحتی احساس کنید.

توجه: برای کسانی که زنجبیل تند نمی‌خورند، پودر زنجبیل هم می‌تواند استفاده شود. بعد از مصرف مقدار کمی از این پودر آب ننوشید.

نعناع فلفلی

خیلی‌ها نعناع فلفلی را فقط به خاطر استفاده در آبنبات‌ها می‌شناسند. گاهی اوقات می‌توان برای مزه‌دار کردن نوشیدنی‌های مختلف هم از آن استفاده کرد. نعناع فلفلی ماده‌ی خوبی است که به تسکین مشکلات شکمی کمک می‌کند.

آن‌چه نیاز دارید:

– برگ‌های نعناع
– آب داغ

دستورالعمل

قبل از هر چیزی مطمئن شوید برگ‌های نعناع مورد استفاده تمیز باشند. می‌توانید مقداری برگ نعناع را چند دقیقه در آب داغ غوطه‌ور کنید. وقتی احساس کردید دمای آب به حدی نیست که زبان‌تان را بسوزاند، می‌توانید آن را بنوشید.

دانه‌ی شنبلیله

دلیل اصلی آن‌که دانه‌های شنبلیله گزینه‌ی خوبی برای رهایی از اسهال شناخته می‌شوند آن است که سرشار از لیزاب است. حتما می‌گویید لیزاب چیست، لیزاب ترکیبی است که می‌تواند اثرات بد اسهال را سریعا متوقف کند.

آن‌چه نیاز دارید:

– دانه‌های شنبلیله
– ماست
– دانه‌های زیره

دستورالعمل

اگر مواد دیگر در دسترس نیستند که اثر بهتری داشته باشد، می‌توان دانه‌های شنبلیله را به تنهایی جوید و خورد؛ می‌توان یک قاشق چایخوری ماست را با دانه‌های شنبلیله ترکیب کرد. کمی دانه‌ی زیره هم می‌تواند به بهبود مزه‌ی کلی آن کمک کند.

هشدار: یادتان باشد این ترکیب را باید سه بار در روز مصرف کرد تا سرع از دست اسهال خلاص شوید.

دمنوش بابونه

اگرچه تمام انواع چای روی بدن اثرگذار هستند، یک نوع چای برای تسکین درد‌های ناشی از اسهال استفاده می‌شود و آن چای بابونه است. نکته‌ی عالی درباره‌ی این چای آن است که بخش‌های ناراحت دستگاه گوارش را تسکین می‌دهد و هرچه سریع‌تر اسهال متوقف می‌شود.

آن‌چه نیاز دارید:

– چای بابونه
– لیمو
– آب تمیز

دستورالعمل

ظرف چند دقیقه چای بابونه را با آب داغ دم کنید. برای آن‌که طعم بهتری بگیرد، مقداری آب لیمو به ان اضافه کنید.

هم چنین، در صورتی که دوست ندارید در چای بابونه‌تان آب‌لیمو بریزید، شاید بهتر باشد آب لیمو را در یک لیوان آب بریزید و بخورید. این کار به تسکین درد‌های اسهال کمک می‌کند.

سرکه سیب

بررسی درمان‌های خانگی همیشه به سرکه سیب ختم می‌شود. این ماده به خواص فراوانش معروف است و می‌توانید برای درمان مشکلات مختلف بدن‌تان از آن استفاده کنید.

همین حالا می‌توانید از سرکه‌ی سیب برای کمک به درمان اسهال کمک کنید.

این ماده با باکتری‌هایی مبارزه می‌کند که احتمالا مسبب این مشکل هستند.

آن‌چه نیاز دارید؛

– یک لیوان سرکه سیب
– یک لیوان آب

دستورالعمل

می‌توانید یک قاشق چایخوری سرکه‌ی سیب بخورید، و اگر از طعم آن خوش‌تان نیامد بعد از آن یک لیوان آب بنوشید. هم‌چنین ممکن است بخواهید یک قاشق چایخوری از آن را با یک لیوان آب ترکیب کرده و بنوشید.

توجه: باید دو بار در روز این ترکیب را استفاده کنید تا وقتی که شرایط‌تان بهتر شود.

برنج سفید

برخی افراد مثل طاعون از مصرف برنج سفید می‌گریزند، زیرا طعم خیلی متمایزی ندارد. برنج می‌تواند با محصولات خوراکی دیگر خیلی خوب باشد، اما هنگام اسهال، ترکیب کردن آن با مواد دیگر شاید عاقلانه نباشد.

آن‌چه نیاز دارید:

– برنج سفید ساده

دستور العمل

دلیل اصلی که برنج سفید می‌تواند در درمان اسهال مفید باشد، آن است که احتمالا برنج می‌تواند به سفت شدن مدفوع کمک کند.

پیروکسیکام

آمپول پیروکسیکام چیست؟

آمپول پیروکسیکام (Piroxicam) از داروهای ضد التهابی است که در درمان دردهای مفصلی و تاندونی، آرتریت های، سردرد، کمردرد، دردهای ناشی از قاعدگی و بسیاری از بیماری هایی که موجب تورم و التهاب می‌شوند مورد مصرف قرار می‌گیرد.

 
علاوه بر آمپول این دارو در اشکال دیگری همچون کپسول پیروکسیکام و پماد پیروکسیکام وجود دارد.
 
موارد مصرف، عوارض و تداخل دارویی:
 
 موارد مصرف   آرتروز
دندان درد
سردرد
نقرس
دردهای قاعدگی
دردهای عضلانی
استئوآرتریت
روماتیسم
 عوارض  تهوع، درد شکم، سوزش سر دل، اسهال، یبوست، نفخ شکم و خونریزی گوارشی و زخم معده، گیجی، سردرد، خارش پوست، تار شدن بینایی و سوت زدن گوش
 تداخل دارویی  داروهای ضد افسردگی، داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین، داروهای زیاد کننده ادرار، داروهای ضد انعقادخوراکی ، داروهای ضد فشار خون، لیتیم، متوترکسات، کورتن، پروبنسید، متوتروکسات، آسپرین، گلوکوکورتیکوئید ها و سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی
 

مقدار و نحوه مصرف

پیروکسیکام اثر ضد درد خوبی دارد و همچنین طول اثر دارو زیاد است. شروع اثر پیروکسیکام یک ساعت بعد از مصرف خوراکی دارو است و اثر درمانی آن 48 تا 72 بعد از مصرف می‌باشد. میزان مصرف این دارو باید توسط پزشک معالج تعیین گردد. آمپول پیروکسیکام که به صورت آمپول‌های 20 میلی‌گرم در میلی‌لیتر و در بسته‌های 10 عددی هستند فقط به صورت تزریق عمیق عضلانی استفاده می‌گردد. به طور معمول برای بزرگسالان روزانه یک عدد آمپول 20 میلی‌گرمی و برای دردهای شدید روز اول 40 میلی‌گرم از این دارو (دو عدد آمپول) مصرف شده و سپس به 20 میلی‌گرم در روز (یک عدد آمپول) کاهش می‌یابد.
 
توجه: هنگامی که پیروکسیکام با دوز بیش از 20 میلی‌گرم در روز مصرف می‌شود، میزان بروز زخم پپتیک و خونریزی افزایش می‌یابد.
 

نکاتی که در ارتباط با مصرف این دارو باید بدانید

  1. از تزریق آمپول پیروکسیکام در افراد پایین تر از 15 سال سن، خودداری کنید.
  2. بیمارانی که مصرف آسپرین و سایر داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی در آنها باعث ایجاد حساسیت می‌شود نباید از این دارو استفاده کنند.
  3. پیروکسیکام در بارداری نباید مصرف شود.
  4. پیروکسیکام ترشح شیر مادر را مهار می‌کند. تغذیه با شیر مادر در حین درمان با پیروکسیکام توصیه نمی‌شود.
  5. برای جلوگیری از مشکلات گوارشی، کپسول پیروکسیکام را همراه با غذا یا مایعات مصرف نمایید.
  6. دارو را مطابق دستور مصرف نمایید و در صورت فراموش نمودن یک نوبت، بلافاصله پس از به خاطر آوردن آن را مصرف نمایید، مگر اینکه فرصتی تا زمان نوبت بعدی وجود نداشته باشد. از دو برابر نمودن مقادیر دارو در هر نوبت پرهیز نمایید.
  7. مصرف پیروکسیکام ممکن است باعث خواب‌آلودگی یا سرگیجه شود پس توصیه می‌شود تا مشخص نشدن واکنش بدن نسبت به دارو از رانندگی و سایر امور نیازمند به هشیاری، پرهیز شود.
  8. در صورت بروز علایمی چون راش، خارش، لرز، تب، اختلال بینایی، تیرگی مدفوع، اسهال یا سردرد مقاوم به پزشک اطلاع دهید.
 

مراقبت‌ها و توصیه‌های پرستاری

  • از تزریق وریدی (درون رگ) پیروکسیکام خودداری کرده و جهت پیشگیری از آسیب‌های بافتی تزریق عضلانی پیروکسیکام باید به صورت عمقی در عضله گلوتئال انجام شود.
  • بروز تاثیر ضد روماتیسمی دارو حداقل 7 روز زمان می‌برد.
  • نشانه‌های پاسخ بالینی به دارو عبارتند از: کاهش درد در حرکت و استراحت، کاهش درد شبانه، بهبود خشکی و تورم مفاصل، افزایش دامنه حرکت در تمام مفاصل.
  • عوارض جانبی پیروکسیکام نیز ممکن است تا 7 روز بعد از شروع درمان، ایجاد شود.

مصرف قرص گاباپنتین و عوارض این دارو

در این مطلب، به بررسی داروی گاباپنتین ، که یک داروی مقابله کننده با حملات (داروی ضد صرع یا ضد تشنج) به شمار می‌رود، می‌پردازیم. در ابتدا این دارو را معرفی کرده، سپس اطلاعات مهم و نکات لازم در مورد گاباپنتین را بیان می‌کنیم و همچنین به نحوه ی مصرف، عوارض جانبی و تداخلات دارویی می‌پردازیم.

معرفی دارو

گاباپنتین یک داروی ضد صرع یا ضد تشنج است که بر مواد شیمیایی و عصب هایی که باعث ایجاد تشنج و بعضی از دردها می‌شوند، تاثیر می‌گذارد. این دارو در بزرگسلان برای بهبود دردهای عصبی، که توسط ویروس تبخال یا ویروس زونا ایجاد می‌گردد، استفاده می‌شود. این دارو به نام های دیگری همچون Gralise, Horizant, Neurontin, Gabarone نیز معروف است. برند Horizant برای درمان سندرم پاهای بی قرار نیز استفاده می‌شود و برند Neurontin  از گاباپنتین، برای درمان تشنج در بزرگسالان و کودکان بالای سه سال به کار می‌رود. توجه شود که از نوعی از برندِ گاباپنتین که دکتر برای شما تجویز کرده است استفاده کنید. در هر زمانی که به داروخانه مراجعه می‌کنید تا بسته ی دیگری از این قرص را بخرید، حتما نوع آن را با نسخه ی تجویزی دتر خود مطابقت دهید تا مطمئن شوید که نوع درستِ این دارو را که برای درمان بیماری فعلی شما تجویز شده، مصرف می‌کنید.

نکات مهمی که قبل از مصرف گاباپنتین باید رعایت کرد

– این دارو را حتما با تجویز پزشک مصرف کنید و قبل از مصرف، تمامی مواردی که روی جلد این دارو نوشته شده است را به دقت مطالعه نمایید.

– قبل از مصرف این دارو، در مورد شرایط سلامتی خود، آلرژی ها و تمام داروهایی که مصرف می‌کنید، به دکتر خود اطلاعات لازم را بدهید.

– چنانچه به گاباپنتین حساسیت دارید، این دارو را مصرف ننمائید. برای اینکه از عدم تاثیرات سوء این دارو بر روی خود اطمینان داشته باشید، لازم است قبل از مصرف، اگر شامل موارد زیر می‌شوید، با پزشک خود در میان گذارید:

“بیماری های کلیوی (یا چنانچه در حال دیالیز شدن هستید)، بیماری صرع یا سایر ناهنجاری های تشنجی، دیابت، بیماری های کبدی، بیماری های قلبی”

اگر بیماری سندرم پاهای بی قرار دارید، چنانچه در شیفت شب مشغول به کار هستید، با دکتر خود در میان گذارید.

برخی از افراد در هنگام مصرف این دارو، دچار افکار خود کشی می‌شوند. بنابراین در طول دوره ی مصرف گاباپنتین، باید میزان بهبود شما توسط دکترتان در مراجعه های مرتب، چک شود. خانواده یا افرادی که پیرامون بیمار هستند، باید در مورد تغییرات خلق و خو یا علائم دیگر در فرد بیمار، مراقب باشند.

همچنین تا کنون مشخص نشده است که این دارو بر روی جنین تاثیر سوء خواهد گذاشت یا خیر. در هر صورت، قبل از مصرف این دارو چنانچه باردار هستید و یا قصد باردار شدن را دارید، با دکتر خود مشورت نمایید. اما ثابت شده است که این دارو در شیر مادر نفوذ کرده و می‌تواند منجر به خطراتی برای نوزاد شود. اگر در حال شیردهی به نوزاد خود هستید، به دکتر خود در این باره اطلاع دهید.

داروی گاباپنتین

 
 

نحوه ی مصرف

گاباپنتین را حتماً با تجویز پزشک مصرف کنید و قبل از مصرف، تمامی مواردی که روی جلد این دارو نوشته شده است را به دقت مطالعه  نمایید. همچنین از مصرف دوز بیشتر یا کمتر از مقداری که برای شما تجویز شده است، خودداری کنید و فقط در همان دوره‌ی زمانی که برای شما تجویز شده، آن را مصرف کنید.
برندِ Horizant گاباپنتین، نباید در طول روز مصرف شود. همچنین برای این که بهترین نتیجه را بگیرید، این برند را به همراه غذا، و در حوالی ساعت ۵ عصر مصرف نمائید. هر دوی برندهای Gralise  و Horizant که مربوط به این دارو هستند، بهتر است به همراه غذا استفاده شوند. برند Neurontin  می‌تواند به همراه غذا یا بدون آن مصرف گردد. نکته‌ای که در مورد Neurontin  لازم است توجه کنید این است که چنانچه نصف این قرص را مصرف کردید، در مصرف بعدی نصفه‌ی دیگر را مصرف نمایید و بین آن‌ها وقفه نیندازید. به عبارت دیگر، هر قرصی که به دو نیم تقسیم می‌کنید، باید در طی چند روز آتی و در اسرع وقت مصرف شود.

اگر پزشک شما در برند مورد استفاده، شدت یا نوع گاباپنتین تغییراتی را در نسخه‌ی تجویزی برای شما در نظر گرفت، میزان دوز مصرفی شما ممکن  است تغییر کند. در صورتی که در مورد نوع جدید این دارو که در داروخانه دریافت کردید، سوالاتی داشتید، از مسئول مربوطه بپرسید.

مصرف این دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید! حتی اگر با مصرف ناگهانی آن، احساس بهبود داشتید. قطع مصرف ناگهانی این دارو ممکن است باعث افزایش تشنج‌ها شود. درباره‌ی کاهش دوز مصرفی، از دستورالعمل پزشک تبعیت کنید.

بهتر است یک کارت شناسایی به همراه خود داشته باشید که در مواقع لزوم نشان دهد شما از داروی گاباپنتین یا هر گونه داروی دیگر مربوط به تشنج  استفاده می‌کنید.

لازم است بدانید این دارو ممکن است باعث مثبت شدن آزمایش اعتیاد شما شود. در صورتی که برای این کار به آزمایشگاه مراجعه کردید، توضیحات خود را مبنی بر مصرف داروی مورد نظر به مسئول مربوطه بدهید.

قرص‌ها و کپسول‌ها را در دمای اتاق نگهداری کرده و دور از گرما و رطوبت قرار دهید. نوعِ مایع این دارو را در یخچال نگهداری کرده و از یخ زدگی آن نیز جلوگیری نمایید.

داروی گاباپنتین

 
 

مصرف بیش از اندازه یا کمتر از میزان لازم

اگر یک بار مصرف این دارو را فراموش کردید، به محض اینکه به یاد آوردید، آن را مصرف کنید و آن را حتما در حین غذا خوردن مصرف ‌کنید. چنانچه زمانِ به یادآوری شما، بسیار نزدیک به زمانِ مصرفِ بعدی بود، دوز فراموش شده را مصرف نکنید . فقط در نوبت بعدی، گاباپنتین را مصرف کنید.

چنانچه بیشتر از میزان مورد نیاز، این دارو را مصرف کردید، به موارد اورژانسی در مورد مصرف زیاد این دارو مراجعه کنید و یا از پزشک کمک بگیرید.

در حین مصرف گاباپنتین، از مصرف چه دارو هایی باید اجتناب کرد؟

این دارو ممکن است بر روی توانایی فکر کردن یا واکنش نشان دادن فرد، تاثیر بگذارد. بنابراین اگر قصد دارید رانندگی کنید یا کاری که نیاز به هوشیاری دارد را انجام دهید، مراقب باشید.

از مصرف داروی ضد اسید معده، ۲ ساعت قبل و بعد از مصرف گاباپنتین، خودداری نمائید. به دلیل اینکه این دارو ممکن است فرآیند جذب گاباپنتین در بدن را دشوار سازد.

همچنین از مصرف الکل همزمان با مصرف این دارو خودداری کنید؛ چرا که می‌تواند برخی عوارض جانبی را ایجاد کند.

عوارض جانبی

اگر علائم مربوط به آلرژی داشتن به گاباپنتین (شامل کهیر، تنفس دشوار، التهاب یا ورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو) را مشاهده کردید، به دکتر خود اطلاع دهید. در صورتی که جوش‌های پوسیتی، با نشانه‌هایی از یک واکنش آلرژیکی شدید که می‌تواند بر سایرقسمت‌های بدن نیز تأثیر داشتهه باشد، داشتید به پزشک اطلاع دهید. مثلاً: تب، ادرار تیره رنگ، ادرار خونی، تورم غدد، گلو درد، خستگی یا ضعف شدید، کبودی یا خونریزی غیرعادی، دردهای عضلانی، زرد شدن چشم‌ها یا پوست (یرقان).

هر گونه علامت یا بدتر شدن علائم قبلی خود را به دکتر اطلاع دهید. مثلاً: تغییرات خلق و خو یا رفتار، اضطراب، افسردگی، احساس تلاطم و آشوب، احساس بی قراری، خشونت، به بیش فعالی (جسمی یا روحی)، داشتن افکار خودکشی یا صدمه زدن به خود.

در صورتی که موارد زیر را مشاهده کردید، بلافاصله به پزشک اطلاع دهید:

” افزایش تشنج، ضعف یا خستگی شدید، درد در بالای شکم، درد قفسه‌ی سینه، شروع سرفه یا بدتر شدن سرفه همراه با تب، تنفس دشوار، بی حسی یا مور مور شدن شدید، حرکات عقب و جلو شدن سریع چشم‌ها، مشکلات کلیوی مثل ادرار ناچیز یا عدم ادرار و یا ادرار دردناک یا دشوار، ورم کف پا یا مچ، احساس خستگی، تنفس کوتاه، واکنش‌های پوستی شدید، تب، گلو درد، التهاب صورت یا زبان، قرمز شدن چشم‌ها، دردهای پوستی به همراه جوش‌های پوستی بنفش یا قرمز که در حال گسترده شدن باشند (مخصوصاً در صورت یا ناحیه‌ی بالای بدن) که منجر به تاول زدن یا پوست انداختن شود. “

احتمال رخ دادن عوارض جانبی در کودکانی که این دارو را مصرف می‌کنند بیشتر است. اگر هر کدام از علائم زیر را در اثر مصرف این دارو در کودک خود مشاهده کردید، با دکتر خود تماس بگیرید:

  • تغییرات رفتاری
  • مشکلات حافظه ای
    مشکلات تمرکزی
  • احساس بی قراری، تلاطم یا آشوب

عوارض جانبی متداول داروی گاباپنتین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

– گیجی، خواب آلودگی

– سردرد

گاباپنتین و عوارض آن

 
 

البته لازم است ذکر شود که ممکن است عوارض جانبی دیگری نیز در صورت استفاده از این دارو رخ دهد که بسیار نادر است.

تاثیر داروهای دیگر بر گاباپنتین

مصرف همزمان این دارو با داروهای خواب آور، می‌تواند باعث خواب آلوده‌تر شدن فرد گردد. قبل از مصرف گاباپنتین به همراه یکقرص خواب آور، داروهای ضد درد مخدر، شل کننده‌ی عضلات، داروهای اضطراب، افسردگی یا تشنج با دکتر خود مشورت کنید. سایرداروها – از جمله ویتامین‌ها، داروو های بدون نسخه و داروهای گیاهی – نیز ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند. در صورت مصرف هر گونه دارو، یا قصد شروع مصرف یک دارو یا قطع آن، با پزشک حاذق در میان گذارید.

منبع ردمگ redmag

دلیل خود ارضایی زنان چست؟

خود ارضایی

از دلایل خود ارضائی در زنان متاهل عدم رسیدن آنها به ارگاسم در یک رابطه جنسی است

خود ارضایی چیست؟
خود ارضائی عبارت است از تحریک دستگاه تناسلی برای بدست آوردن لذت جنسی. در اکثر موارد هر موقع حرف از خودارضایی به میان می آید همه نگاهها معطوف به مردان می شود، ولی خودارضایی در میان خانمها نیز به فور یافت می شود، منتهی خانمها حتی با دوستان نزدیک خود نیز کمتر در مورد این عمل صحبت می کنند.
برخی خانمها مثل مردان حداقل یک بار خودارضایی (Masturbation) را در طول زندگی تجربه کرده اند. اینکه از نظر علمی چه میزان از خودارضائی طبیعی و چه میزان آن غیر طبیعی است، هنوز مشخص نشده است. میزان شیوع خودارضائی میان خانمها بصورت دقیق مشخص نیست، و در نقاط مختلف دنیا متفاوت است.

 

برای خودارضایی مرز سنی خاصی وجود ندارد. خانمها ممکن است در دهه 80 زندگی نیز خود ارضائی داشته باشند. خود ارضائی همیشه در خانمهای مجرد دیده نمی شود، وقتی همسر در دسترس نباشد و یا اظهار خستگی نماید، ممکن است یک خانم نیازهای جنسی خود را با خودارضایی برطرف نماید. یکی از دلایل مهم خود ارضائی در خانمهای متاهل عدم رسیدن به ارضاء جنسی یا ارگاسم در یک رابطه جنسی طبیعی است.

 

به دو دلیل بزرگ یک زن ممکن است در یک رابطه جنسی طبیعی به ارضاء جنسی نرسد:
1- لذت نبردن ار رابطه جنسی طبیعی که خود آن دلایل بسیار زیادی از جمله نداشتن رابطه عاطفی خوب با همسر، ازدواجهای اجباری، تحت فشار قرار گرفتن جهت نزدیکی و غیره دارد.
2- عدم مهارت و اطلاع کافی همسر از چگونگی ارضاء شدن خانمها.

 

یکی از دلایل مهم خودارضائی در خانمهای متاهل این است که رابطه جنسی در این زوج مختص برطرف کردن نیازهای جنسی مرد می باشد. مرد اصلا یا نمی داند که یک خانم نیز باید به ارضاء جنسی برسد و یا اینکه چگونه یک خانم باید به ارضاء جنسی برسد را نمی داند. اکثریت قریب به اتفاق مردها فکر می کنند که رابطه واژینال مهمترین قسمت یک رابطه جنسی است در صورتیکه آن برای اکثر خانمها اهمیت چندانی ندارد. اکثر خانمها برای رسیدن به ارگاسم نیاز به رابطه واژینال ندارند و در حقیقت برقرار کردن رابطه واژینال با خانم بدون آمادگی وی سبب درد شدید و از بین رفتن میل جنسی می شود.

 

اکثر مردان ظرف دو دقیقه رابطه واژینال دچار انزال می شوند، در صورتیکه خانمها برای رسیدن به ارگاسم نیاز به 15-10 دقیقه تحریک جنسی با کیفیت مناسب دارند، بنابراین اگر یک زوج اطلاع کافی از نحوه ارضاء جنسی در خانم نداشته باشد، خانم ممکن است جهت برطرف کردن نیازهای جنسی خود، اقدام به خودارضایی نماید.
یکی دیگر از دلایل مهم خودارضایی در خانمها رها شدن خانم در رابطه جنسی قبل از رسیدن به ارگاسم است. یک سیکل جنسی از 4 مرحله تشکیل می شود و مرد و زن باید از این 4 مرحله عبور کرده و به ارضاء جنسی برسند. گاها در یک رابطه جنسی هم مرد و هم زن وارد این سیکل جنسی می شوند ولی مرد بعلت ارضاء شدن رابطه را قطع می کند درصورتیکه خانم هنوز سیکل جنسی را کامل نکرده است، در این موارد ممکن است خانم با خودارضایی سیکل جنسی را کامل کرده و به ارگاسم برسد.

 

برخلاف مردان، برای خودارضایی در خانمها روشهای مختلفی وجود دارند، یکی از این روشها استفاده از ویبراتور است. استفاده بیش از حد از ویبراتور سبب می شود که از دستگاه تناسلی رفع حساسیت شده و فرد در یک رابطه جنسی طبیعی نتواند به ارگاسم برسد. علاوه از آن، استفاده بیش از حد از ویبراتور سبب کرختی و کاهش حس دستگاه تناسلی می گردد. باید توجه داشت که تحریکی را که دستگاه ویبراتور ایجاد می کند هیچوقت قابل ایجاد توسط انسان نیست و اگر بعلت تداوم استفاده از آن سیستم عصبی به تحریکات ناشی از ویبراتور عادت کند، دیگر این خانم در حین رابطه جنسی طبیعی، ارگاسم را تجربه نخواهد کرد.

 

خانم هایی که بطور مداوم دارای سابقه خودارضایی بوده اند، یاد می گیرند که دقیقا چه چیزی برای آنها خوب و یا بد است و در طول زمان مهارت زیادی در رسیدن به ارگاسم پیدا می کنند و بدین ترتیب چون شوهر به هیچ وجه از دانش همسر خود آگاه نیست و در یک رابطه جنسی طبیعی خانم نمی تواند به انتظارات خود برسد، کم کم رابطه جنسی برا خانم بصورت یک تکلیف جهت برآورد کردن نیازهای جنسی شوهر در می آید و در تعدادی از موارد نیز کار به اختلافات شدید می کشد.

 

خود ارضایی, خود ارضایی در زنان,تفاوت خودارضایی در زنان و مردان, علل خود ارضایی در زنان

 

 

چون خانم در رابطه طبیعی ارضاء نمی شود، بنابراین برانگیختگی جنسی پیدا نکرده و رابطه جنسی برای وی دردناک می شود و کم کم دچار سرد مزاجی شده و از برقرار کردن رابطه جنسی اجتناب می کند. تعدادی نیز چون با رابطه جنسی طبیعی ارضاء نمی شوند، دوست ندارند اقدام به کار یکطرفه بکنند.

یک خانم حتما باید نیازهای خود در یک رابطه جنسی طبیعی را به شوهر خود گوشزد و حتی وی را آموزش دهد این باعث می شود که با گذشت زمان طرفین به نیازهای همدیگر پی برده و مهارت کافی پیدا کنند، بدون اینکه اختلاف جدی پیش بیاید.

 

یکی دیگر از دلایل تداوم به خودارضایی در خانمها این است که در بعضی موارد خانمها برطرف شدن و یا تخفیف بعضی از مشکلات خود را به عمل خودارضایی نسبت می دهند، مثلا می گویند که خودارضایی سردرد میگرنی آنها را تسکین یا کاهش می دهد.
چون خودارضایی سبب ارگاسم شدید می شود، در صورت تداوم آن، ارگاسم ناشی از رابطه جنسی ممکن است نیازهای یک خانم را برآورد نکند، و وی در ضمن اینکه رابطه جنسی طبیعی با شوهر خود دارد، برای تجربه ارگاسم شدید اقدام به خودارضایی بکند.

 

نه تنها در جامعه ما بلکه در اکثر جوامع دیگر نیز زوایای خودارضایی در خانمها بخوبی آشکار نیست. خانمهایی که خودارضایی می کنند، با استفاده از رسانه های زرد و در راس آن اینترنت اقدام به تهیه وسایل مختلف جهت خود ارضائی می کنند تا اینکه مناسبترین را برای خود پیدا می کنند، غافل از اینکه اگر وسیله خاصی در ابتدا سبب ارگاسم با کیفیت خوب می شود، ولی بعلت مصنوعی بودن این ارگاسم و عادت کردن سیستم عصبی، آنها مجبور هستند که روش خود ارضائی را تغییر دهند.

 

گاها خانمی که وارد این سیکل (خودارضائی) می شود، نمی تواند از آن رهائی پیدا کند، مثلا اگر قبلاً یک بار خودارضایی (Masturbation) در روز با یک روش بخصوص نیازهای وی را برطرف می کرد، اکنون بعلت عادت کردن سیستم عصبی به ناچار باید برای بدست آوردن همان میزان رضایت جنسی تعداد موارد خودارضایی را زیاد کند، و ممکن است این روند افزایش تعداد موارد خودارضایی رفته رفته به رقم خطرناکی برسد که به آن اعتیاد به خودارضایی گفته می شود.

همچنین بخوانید : فواید خودارضایی و جلق زدن

تفاوت خودارضایی در زنان و مردان
√ خانمها در مقایسه با مردان، خودارضایی را در سنین بالاتری شروع می کنند.
√ زنان برخلاف مردان در بسیاری از موارد اجباری برای انجام خودارضائی ندارند، در صورتیکه در بیشتر مردانی که خودارضایی می کنند یک نیاز درونی آنها را وادار به خودارضایی می کند.
√ وقتی یک خانم یاد گرفت که چگونه خودارضایی بکند، معمولا این عمل را کمتر از مردان انجام می دهد.
√ خانمها کمتر از مردان بطور منظم اقدام به خودارضایی می کنند، مثلا ممکن است یک خانم بدون مشکل شش ماه خودارضایی را ترک کند، در صورتیکه آن بندرت در مردان اتفاق می افتد.
√ بر خلاف مردان روشهای خودارضایی (Masturbation) در خانمها بسیار زیاد است طوریکه یک خانم هنگام انجام کار منزل و یا تماشای تلوزیون و یا حتی در حین رانندگی نیز می تواند خودارضایی کند.

 

√ یکی از دلایلی که خانمها در سنین بالاتر و کمتر از مردان اقدام به خودارضایی می کنند این است که عضو جنسی مرد کاملا مشخص و بیرون از بدن وی است و مرد به راحتی در سنین پائین به حساسیت عضو جنسی خود پی می برد، در صورتیکه اعضاء جنسی منجر به ارگاسم در خانمها زیاد و اکثرا پنهان هستند و تشخیص آنها تا مدتها برای یک خانم مشکل است. مثلا پیداکردن محل کلیتوریس و حساسیت آن برای بسیاری از خانمها ساده نیست.

 

خود ارضایی در مردان, خود ارضایی در زنان, علل خود ارضایی در زنان

خانمها کمتر از مردان بطور منظم اقدام به خودارضایی می کنند

 

دلایل خانمها برای خودارضائی
برخلاف مردان که هدف از خودارضایی (Masturbation) در آنها ارضاء جنسی است، دلایل خانمها برای خودارضائی فراوان و تعدادی از آنها به شرح زیر می باشند، یعنی اگر از یک خانم سئوال شود که چرا اقدام به خودارضایی می کند ممکن است یکی از پاسخهای زیرا را بدهد:
- تسکین احساس نا خوشایند در واژن، چون حین ارگاسم واژن منقبض شده و ترشحات خود را بیرون می ریزد.

- حفظ قدرت باروری
- تجربه احساس خوشایند، یکی از دلایل اعتیاد به مواد مخدر آزاد شدن هورمون دوپامین با مصرف مواد مخدر است، حین ارگاسم نیز مقداری ماده دوپامین ترشح می شود.
- دیدن فیلم های پورنوگرافی  منجر به خودارضایی می شود.
- بدنبال رویا و یا فانتزی جنسی
- تعداد قابل ملاحظه از خانم هایی که خودارضایی می کنند هیچگونه لذت جنسی از آن نمی برند، بلکه معتقد هستند که خودارضایی سبب بهبود استرس و خلق آنها می شود.

- با خودارضایی خطر حاملگی و یا ابتلا به بیماریهای مقاربتی وجود ندارد.

- تعدای از خانمها مدعی هستند که خودارضایی سبب تسکین دردهای دوران پریود در آنها می شود.
- تعدادی از خانمها معتقد هستند که ارضاء جنسی در یک رابطه جنسی طبیعی دارای ملزومات زیاد و طولانی است و آنها حوصله آنرا ندارند و ترجیح می دهند خودارضایی کنند.

- کنجکاوی جهت کشف نقاط پنهان بدن
به عنوان نکته پایانی بسیاری از خانم هایی که اقدام به خودارضایی می کنند از عمل خود شرمسار هستند و دوست دارند که آنرا ترک کنند. اگر دلیل خودارضایی میل جنسی زیاد باشد، امروزه داروهای موثری وجود دارند که بدون آسیب زدن به قدرت باروری و زنانگی، میل جنسی را به مقدار زیادی تعدیل و آنرا قابل کنترل می کنند، طوریکه با مصرف این داروها دیگر میل جنسی برای خانم آزاردهنده نخواهد بود.

عوارض لیدوکائین داروی بی حس کننده

 

 
لیدوکائین (Lidocain) نوعی داروی بی‌حس‌کننده است که در مواردی مثل دندانپزشکی کاربرد دارد. از اسپری لیدوکائین برای دیرانزالی استفاده می‌شود.
می توان گفت نداشتن یک رابطه جنسی مناسب و رضایت بخش عامل بعضی از طلاق های امروزی شده است. زود انزالی باعث شده است که خیلی از روج ها از سکس لذت نبرند و دچار بی میلی جنسی شوند.
 

در چند سال اخیر محصولات مختلفی برای رفع این مشکل روانه بازار شده است که یکی از آن‌ها اسپری لیدوکائین است. برای افزایش آگاهی در ارتباط با این دارو و اینکه استفاده از آن برای درمان مشکلات جنسی چه مزایا و معایبی به دنبال دارد با ما همراه شوید.

اطلاعاتی در مورد لیدوکائین (داروی بی حس کننده جنسی)

لیدوکائین چیست؟

لیدوکائین با نام دارویی و علمی Lidocain به عنوان یک داروی بی‌حسی در موارد مختلفی استفاده می‌شود. اگرچه این دارو برای بیماری‌های مختلفی استفاده می‌شود اما نباید آن را خودسرانه مصرف کرد و حتما باید با تجویز پزشک مصرف یا قطع شود.

موارد مصرف بی حس کننده لیدوکائین

از این داروی بی‌حسی در موارد مختلفی استفاده می‌شود. لیدوکائین در جراحی‌های کوچک و دندانپزشکی به عنوان بی‌حس‌کننده موضعی مصرف می‌گردد که در دندانپزشکی به همراه کوکائین از پر مصرف‌ترین داروهاست. پماد آن در درمان دردهای موضعی مانند سوختگی ، گزش حشرات و هموروئید استفاده می‌شود. همچنین این دارو برای انسداد سیستم عصبی مرکزی ، انسداد عصب ،بی‌حسی نخاعی در اطراف سخت شامه و یا زیر تخاع و انسداد سمپاتیک هم بسیار استفاده می‌شود .

مکانیسم اثر این دارو به چه صورت است؟

متابولیسم این داروی بی‌حسی در کبد و تا حد کمی نیز در کلیه انجام می‌گیرد. شروع اثر لیدوکائین ۲ تا ۵ دقیقه و طول مدت اثر آن نیز متوسط می‌باشد و دفع آن عمدتا از کلیه و به صورت متابولیت می‌باشد.

استفاده از لیدوکائین در درمان زود انزالی

یکی از راه‌هایی که اخیرا خیلی مورد استفاده مردانی که دچار زودانزالی هستند قرار می‌گیرد استفاده از داروهای بی‌حسی مانند اسپری تاخیری لیدوکائین می‌باشد. لیدوکائین باید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قبل عمل جنسی استفاده شود تا اثر کند. این داروها با بلوک کردن هدایت عصبی مانع انتقال تحریک حسی از اعصاب ناحیه استفاده می‌شود و در نتیجه زمان رسیدن به انزال افزایش می‌یابد. باید توجه داشت که استفاده از مواد بی‌حسی شمشیر دو لبه بوده و استفاده زیاد و نادرست از آن‌ها می‌تواند مشکلاتی را برای فرد به وجود آورد. در این شرایط مرد نه تنها از نزدیکی هیچ احساس لذتی نمی‌برد بلکه حتی ممکن است برای مدت کوتاهی میل جنسی خود را هم از دست بدهد و حتی قادر به انجام عمل نزدیکی هم نباشد. بنابراین در صورتی که قصد دارید از اسپری تاخیری برای درمان زود انزالی استفاده کنید باید از نوع مرغوب آن استفاده کنید.

اطلاعاتی در مورد لیدوکائین (داروی بی حس کننده جنسی)

توجه داشته باشید که استفاده از این اسپری تاخیری حدودا تا ۳۰ دقیقه مانع انزال می‌گردد برای مرد شاید خیلی عالی باشد ولی برای زنان این زمان طولانی خسته کننده بوده و مطلوب نمی‌باشد و در برخی موارد امکان تنفر و انزجار از نزدیکی برای خانم‌ها وجود دارد.

عوارض داروی لیدوکائین

این دارو عوارض گوناگونی در کنار فایده‌هایش دارد. عوارض لیدوکائین ناشی از مقدار زیاد مصرف ، کاهش تحمل بیمار، همچنین غلظ زیاد پلاسمایی ناشی از ورود ناخواسته دارو به رگ و همچنین ناسازگاری فرد یا حساسیت مفرط می‌باشد. واکنش‌های سیستمیک با مصرف این دارو به سرعت یا با تأخیر و تا ۳۰ دقیقه پس از تجویز دارو بروز خواهد کرد. عوارض سیستمتیک آن شامل گیجی ، تضعیف تنفسی ، تشنج و افت فشارخون می‌باشد. عوارض با شیوع کم در مصرف موضعی شامل سوزش ، گزش ، ورم یا حساسیت پوست به لمس، خارش و کهیر خواهد بود.

توجه داشته باشید که بی‌ضرری و اثربخشی مصرف این دارو در معاینات یا به کار بردن وسایل پزشکی، به مقدار مصرف صحیح، روش مناسب، و رعایت احتیاط‌های لازم و آمادگی جهت مقابله با مواد اضطراری بستگی دارد. در هنگام مصرف این دارو، باید وسایل احیای بیمار و سایر داروهای ضروری در دسترس باشند.

قرص لومیدکس (Lomidex) برای درمان اسهال

قرص لومیدکس (Lomidex) با نام دیگر لوپرامید (Loperamide) از داروهای ضد اسهال است که با کند کردن فعالیت حرکتی روده، میزان دفع آب و نمک‌های بدن را کاهش می‌دهد. خواب‌آلودگی، سرگیجه، خستگی، تهوع، استفراغ و خشکی دهان برخی از عوارض مصرف قرص لومیدکس است.

اسهال
اسهال وضعیتی است که در آن فرد بیمار دست کم سه بار در روز دفع مدفوع روان یا مایع دارد. این حالت می‌تواند چند روز به طول بینجامد که در نهایت موجب کم آبی بدن می‌شود. البته مدت زمان بیماری به نوع اسهال هم بستگی دارد. اسهال آبکی کوتاه مدت بوده اما نوع اسهال خونی و اسهال پایدار، ممکن است دو هفته یا بیشتر هم فرد را درگیر کنند. عفونت روده اغلب موجب بروز این عارضه می‌شود. عفونت روده ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شود که از دلایل مهم آن آلودگی و مصرف خوراکی‌های نامناسب است. اگرچه تغییر در رژیم غذایی اولین قدم در درمان اسهال است اما به منظور تسریع در روند بهبودی بیمار، داروهای مختلفی وجود دارد. قرص لومیدکس یکی از این داروهاست که در ادامه قصد داریم بیشتر با آن آشنا شویم.

درمان اسهال

قرص لومیدکس چیست؟

قرص لومیدکس یا لوپرامید یک داروی ضد اسهال است که با کند کردن فعالیت حرکتی روده، میزان دفع آب و نمک‌های بدن را کاهش می‌دهد. توجه داشته باشید که لومیدکس برای اسهال‌های ناشی از عفونت توصیه نمی‌شود زیرا دفع میکروب‌ها را از روده به تأخیر می‌اندازد.

نام‌های دیگر، موارد مصرف، عوارض و تداخل دارویی

 نام‌های دیگر  Diamode, Imodium A-D, Imodium A-D EZ Chews, Imodium A-D New Formula, Loperamide
 موارد مصرف  درمان اسهال
 عوارض  خواب‌آلودگی، سرگیجه، خستگی، تهوع، استفراغ، خشکی دهان، ناراحتی معده و یبوست، حساسیت،نفخ شکم یا گرفتگی معده، درد شکم یا تب
 تداخل دارویی  ضد دردهای اوپیوئید

مقدار و نحوه مصرف قرص لومیدکس

مقدار دقیق مصرف این دارو به میزان شدت و ضعف بیماری بستگی داشته و باید توسط پزشک متخصص تعیین گردد. به طور معمول به منظور درمان اسهال حاد در بزرگسالان و افراد بالای ۱۲ سال، در ابتدا ۴ میلی‌گرم به صورت خوراکی مصرف می‌شود. به طور معمول میزان مصرف روزانه این دارو در بزرگسالان، ۴ بار در روز است. همچنین میزان مصرف قرص لومیدکس برای کودکان بین سنین ۲ تا ۱۲ سال، ۲ بار در روز است.
 
قرص لومیدکس

نکاتی که در رابطه با مصرف قرص لومیدکس باید بدانید

  • در صورت داشتن مدفوع خونی یا تب، نباید از این دارو استفاده کنید.
  • مصرف این دارو برای کودکان زیر ۲ سال مناسب نیست.
  • چنانچه مبتلا به درد معده، اسهال با تب بالا، مدفوع سیاه و همراه با خون هستید، حتما قبل از مصرف قرص لومیدکس با پزشک مشورت کنید.
  • هر نوع سابقه حساسیت دارویی که داشته‌اید، به پزشک اطلاع دهید.
  • دارو را کاملا مطابق با دستور پزشک خود و طبق دوره درمان توصیه شده، مصرف کنید.
  • قبل از مصرف این دارو، فهرست کلیه داروهای مصرف خود را در اختیار پزشک قرار دهید. ممکن است برخی از داروها با داروی زاکسیم تداخل داشته باشند.
  • اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید مصرف کنید. البته اگر تقریبا موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده و به برنامه منظم دارویی‌تان برگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.
  • در صورتیکه در دوران بارداری یا شیردهی هستید، قبل از مصرف این دارو به پزشک اطلاع دهید.
  • مصرف لومیدکس در کودکان کمتر ۶ سال، حتما باید تحت نظر پزشک متخصص اطفال باشد.
  • اگر اسهال ۴۸ ساعت پس از مصرف قرص لومیدکس برطرف نشده باشد، باید به پزشک اطلاع دهید.
  • در صورت سیاه یا خونی شدن مدفوع، پزشک را مطلع کنید.
  • از بیمار بخواهید تا مشخص نشدن اثر دارو، از رانندگی و کارهای نیازمند دقت پرهیز نماید.
  • در صورتی که پس از چند روز بهبودی حاصل نشد و یا در صورت بروز درد، اتساع شکم و یا تب، درباره ادامه مصرف یا عدم مصرف دارو به پزشک مشورت کنید.
  • لومیدکس را با یک لیوان آب کامل مصرف کنید.
  • در صورتیکه دچار اسهال و کم آبی در بدن شده‌اید، از ورزش شدید و یا قرار گرفتن در معرض آب و هوای گرم، خودداری کنید.
  • فهرست تمامی داروهایی را که در حال استفاده از آن هستید (چه گیاهی و چه پزشکی)، در اختیار پزشک قرار دهید. ممکن است برخی از داروها میزان اثربخشی داروهای دیگر را تحت تاثیر قرار دهند.
  • چنانچه با مصرف این دارو دچار تنفس سخت، تورم چهره، لب‌ها، زبان یا گلو شدید مصرف را قطع و به اورژانس مراجعه کنید. این موارد نشانه حساسیت بدن شما به داروست.

 

درمان بیاری ایدز HIV

ایدز، بیماری است که توسط ویروس HIV ایجاد می شود و پیشرفته ترین مرحله HIV است که معمولا در بسیاری از مواقع به جای یکدیگر برای توصیف یک بیماری بکار برده می شوند .

راهنمای جامع در مورد بیماری HIV و ایدز ، تفاوت این دو بیماری و علائم هر کدام

معمولا HIV و ایدز در بسیاری از مواقع به جای یکدیگر برای توصیف یک بیماری بکار برده می شوند ، در حالی که HIV یک ویروس است که می تواند منجر به یک بیماری به نام ایدز شود . در این مطلب از سایت نمناک بیشتر به توضیح HIV و ایدز و تفاوت های این دو می پردازیم.

بیماری HIV چیست

HIV ،یک نوع ویروس است که به سیستم ایمنی آسیب می رساند ، سیستم ایمنی، با عفونت ها مبارزه می کند. عفونت درمان نشده HIV، سلول های cd4 را می کشد، سلول های cd4 نوعی از سلول های ایمنی به نام سلول T هستند ، با گذشت زمان، سلول های HIV بیشتر سلول های cd4 را می کشد، بیشتر احتمال دارد که بدن انواع مختلفی از عفونت ها و سرطان ها را بگیرد.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

ویروس و بیماری HIV

ایدز چیست

ایدز، بیماری است که توسط ویروس HIV ایجاد می شود. پیشرفته ترین مرحله HIV است. و فقط به این دلیل که یک فرد مبتلا به HIV است، به این معنی نیست که ویروسش پیشرفت کرده و تبدیل به ایدز شده.

حقایقی در مورد ویروس اچ آی وی

ویروس HIV ،سلول های cd4 را می کشد بزرگسالان سالم، به طور کلی دارای تعداد پانصدتا هزار وپانصد cd4, در هر میلی متر مکعب هستتد. یک فرد مبتلا به HIV، میزان cd4 او کمتر از 200 در هر متر مکعب است، و به اینگونه می توان ایدز را تشخیص داد.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

در مورد ویروس HIV و بیماری ایدز چه می دانید

ایدز در افراد به اینگونه هم قابل تشخیص است ،که در صورت وجود HIV در بدن، رشد عفونت و سرطانش پیشرفت می کند، زیرا در افراد سالم، وجود همچین مشکلی نادر است. عفونت های فرصت طلبانه مانند پنومونی، یکی از مواردی است که از وضعیت های خاص دریافت می شود، مانند داشتن ویروس HIV. پروسه کامل شدن ویروس درمان نشدنیٍ HIV ،می تواند طی یک دهه به طول انجامد.انتظار زندگی کوتاه مدت، مستقیم به خود مریضی ایدز مرتبط نیست بلکه نتیجه داشتن بیماری ها و عوارض های ناشی از آنها طی داشتن سیستم ایمنی بسیار ضعیف بدن است.

هیچ درمانی برای HIV وجود ندارد، و بدون درمان، و امید به زندگی بعد از تشخیص این بیماری ،حدود سه سال است این زمان می تواند هنگامی که فرد مبتلا به بیماری های دیگر باشد، بسیار کوتاه تر نیز باشد ؛ با این حال، درمان با داروهای ضدویروسی ،میتواند مانع پیشرفت این بیماری شود. اگر HIV پیشرفت کرده، بدان معنی است که سیستم ایمنی به شدت به خطر افتاده است و به نقطه ای ازضعف رسیده که دیگر نمی تواند با اکثر بیماری ها و عفونت ها مبارزه کند، مانند این بیماری ها:
  • ذات الریه
  • سل
  • برفک دهان
  • عفونت قارچی در دهان یا گلو
  • سیتومگالوویروس (CMV)، از نوع ویروس هرپس
  • مننژیت کریپتوکوک، عفونت قارچی در مغز
  • توکسوپلاسموز
  • عفونت ناشی از انگل
  • کریپتوسپوریدیوز، عفونت ناشی از انگل روده ای
  • سرطان، از جمله سارکوم کاپوسی (ks) و لنفاوی

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

درباره ویروس HIV بیشتر بدانید

ویروسHIV و ایدز:. چه ارتباطی باهم دارند

برا ی رشد ایدز، فرد باید درمعرض ویروس Hiv قرار داشته باشد اما داشتن ویروس HIV، لزوما به معنی آن نیست که ویروسش پیشرفت خواهد کرد و به ایدز تبدیل خواهد شد.

ویروس HIV،طی سه مرحله پیشرفت می کند:

  • مرحله 1:مرحله حاد، چند هفته اول پس از انتقال
  • مرحله 2:تاخیر بالینی، یا مرحله مزمن
  • مرحله 3:ایدز

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

ارتباط بین ویروس HIV و بیماری ایدز

همانطور که HIV سلول های cd4 را کاهش می دهد، همزمان سیستم ایمنی نیز ضعیف می شود ، تعداد cd4 در بزرگسالان، معمولا 500 تا 1500 در هر میلی متر مکعب است اما در فرد مبتلا به ایدز، این تعداد کمتر از 200 است.

سرعت پیشرفت HIV چه مقدار است

سرعت پیشرفت مرحله مزمن، به طور قابل توجهی از فرد به فرد دیگر متفاوت است ؛ بدون انجام درمان، می تواند تا یک ده سال قبل از پیشرفت و تبدیل به بیماری ایدز، طول بکشد و با انجام درمان، می تواند، تا ابد ادامه یابد.

راههای انتقال ویروس HIV

این را بدانید که هر شخصی می تواند به HIV مبتلا شود ویروس HIV در مایعات بدن انتقال می یابد ،که شامل:

  • خون
  • مایع منی
  • مایعات واژن و مقعدی
  • شیر مادر

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

شیر دادن به فرزند یکی از راه های انتقال ویروس HIV

برخی از راه های انتقال HIV، از فرد به فرد دیگر، عبارتند از:

  • از طریق رابطه جنسی واژنی یا مقعدی ، شایع ترین روش انتقال، به ویژه در میان مردانی که با مردان رابطه جنسی برقرار می کنند.
  • استفاده مشترک از سوزن، سرنگ و موارد دیگر برای تزریق یا وسایل های انجام تتو، بدون استرلیزه کردنشان برای مشتری ها
  • در طی دوران بارداری، زایمان یا انتقال نوزاد از یک زن به زن دیگر
  • طی تغذیه با شیر مادر
  • از طریق پیشگیری از بارداری
  • از طریق جویدن و له کردن غذای کودک، و تغذیه اش با این غذا
  • از طریق در معرض خون زنده فرد مبتلا به HIV قرار گرفتن، مانند یک سوزن
  • ویروس، همچنین می تواند از طریق انتقال خون یا پیوند عضو و بافت منتقل شود.
  • با این حال، آزمایشات دقیق برای تشخیص HIV، در بین اهداکنندگان خون، ارگان و بافت ها، تضمین می کند که این اتفاق در ایالات متحده بسیار نادر است.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

استفاده از سرنگ مشترک یکی از راه های انتقال ویروس HIV

انتقال ویروس HIV ،از روش های زیر به لحاظ تئوری امکان پذیر است، اما به نظر بسیار نادر است:

  • رابطه جنسی دهانی (فقط در صورتی که لثه ها خونریزی داشته باشند، یا زخم باز در دهان فرد وجود داشته باشد)
  • توسط فرد مبتلا به HIV گاز گرفته شوید، (تنها اگر بزاق خونی داشته باشد یا زخم های بازی در دهان فرو موجود باشد)
  • تماس بین دو پوست زخمی، یا غشای مخاطی و خون کسی که به HIV ،مبتلا است.

روش هایی که انتقال ویروس ممکن نیست ؛ در این صورت، HIV گسترش نمی یابد:

  • تماس پوست با پوست ، بغل کردن، دست دادن، یا بوسیدن
  • هوا یا آب
  • به اشتراک گذاشتن غذا و یا نوشیدنی، از جمله نوشیدن آب چشمه
  • بزاق، اشک، و یا عرق (مگر اینکه با خون فرد مبتلا به HIVمخلوط باشد)
  • به اشتراک گذاشتن توالت، حوله، و یا ملافه ها
  • پشه یا حشرات دیگر

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

آیا ویروس HIV با گزش پشه نیز انتقال می یابد

مهم است، که توجه داشته باشید که اگر فرد مبتلا به HIV در طول درمانش است، و مبتلا به یک ویروس غیر قابل است، انتقال ویروس از شخصی به دیگری، بسیار غیر منتظره به نظر می رسد.

علل و ریشه ویروس اچ آی وی HIV

یک ویروس است که شامپانزه های آفریقایی را آلوده می کند. دانشمندان بر این باورند که (siv) از شامپانزه به انسان زمانی منتقل شد، که انسان ها شروع به خوردن شامپانزه ها کردند. در داخل جمعیت انسانی، ویروس به حالت بی صدایی، HIV جهش یافته به آنچه ما اکنون به عنوان hiv می شناسیم این کار مانند اتفاقاتی است که در دهه 1920 رخ داده است. ویروس HIV ،از قاره آفریقا از فردی به فرد دیگر طی چند دهه منتقل می شود سرانجام این ویروس ،به سایر نقاط جهان منتقل شد ، دانشمندان، ابتدا در سال 1959 نمونه خون انسانی اش را کشف کردند.

علت های ایدز

ایدز، توسط ویروس HIV ایجاد می شود. شخصی که تحت تاثیر ویروس HIV قرار نگرفته،نمی تواند ایدز بگیرد ، افراد سالم ،دارای تعداد cd4 500 تا 1500 در هر میلی متر مکعب هستند بدون درمان، HIV همچنان به سلول های cd4 صدمه وارد می کند ؛ اگر شمار cd4 فردی به کمتر از 200 برسد، او ایدز خواهد داشت.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

علت های بیماری ایدز چیست

روش های تشخیص :چه آزمایش هایی برای تشخیص HIV استفاده می شود

چندین تست و ازمایش مختلف برای تشخیص HIV استفاده می شود ، ارائه دهندگان ،مراقبت های بهداشتی تعیین می کنند کدام آزمون برای هر فرد بهتر است.

تست آنتی بادی / آنتی ژن :

آزمایش های آنتی بادی / آنتیژن یکی از رایج ترین آزمایشات هستند معمولا می توانند نتایج مثبتی را در عرض 18 تا 45 روز پس از ورود ویروس HIV به بدنشان، را نشان دهند.این آزمایش، خون را برای میزان و نوع آنتی بادی ها و آنتی ژن ها بررسی می کند ؛ یکآنتی بادی ،نوعی پروتئین است که بدن برای مبارزه با عفونت تولید می کند ، از سوی دیگر، آنتی ژن بخشی از ویروس است که سیستم ایمنی را فعال می کند.

تست آنتی بادی:

این آزمایش خون را فقط برای آنتی بادی ها بررسی می کند ، بین 23 و 90 روز پس از انتقال، اکثر افراد آنتی بادی HIV، قابل تشخیصی در خون یا بزاق خود دارند.این آزمایش ها با استفاده از آزمایش خون یا آب دهان انجام می شود و به آماده سازی لازم نیست ، برخی آزمایش ها ،در 30 دقیقه یا کمتر نتایج خود را اعلام می کنند و در مراکز سلامتی یا کلینیک ها انجام می شوند.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

تست آنتی بادی یکی از را های تشخیص بیماری ایدز

آزمایش های آنتی بادی دیگر،را در خانه هم می توان انجام داد:

تست دهانی سریع HIV: آب دهان دهی نتایج را تنها در مدت 20 دقیقه ارائه می دهد.

سیستم تست خانگی -1 اHIV : پس ازسوراخ کردن انگشت، نمونه خون را به یک آزمایشگاه مجازی ارسال می کنند. آنها برای گزارش آزمایش در روز کاری بعد خبر می دهند.اگر کسی مظنون است که در معرض ویروس HIV قرار داشته، اما جواب آزمایش او منفی است، باید این آزمایش را تا سه ماه تکرار کند اگر نتیجه مثبتی باشد، باید برای دریافت مراقبت های بهداشتی خود پیگیری کند ،تا این قضیه ثابت شود.

آزمون نوکلئیک اسید (nat):

این آزمایش گران قیمت ،برای غربالگری عمومی استفاده نمی شود برای افرادی است که علائم اولیه HIV ،را دارند یا در معرض این ویروس قرار گرفته اند این آزمایش به دنبال آنتی بادی نمی گردد، تنها به دنبال خود ویروس است. 5 تا21 روز طول می کشد، تا ویروس HIV بتواند در خون شناسایی شود ، این آزمایش، معمولا با آزمایش یک آنتی بادی همراه، تایید و ثابت می شود.

دوره پنجره HIV چیست

به محض اینکه کسی در معرض HIV قرار بگیرد، ,در بدن شروع به تکثیر می کند واکنش سیستم ایمنی به آنتی ژن ها (بخش هایی از ویروس)، تولید آنتی بادی هاست (سلول هایی که با ویروس مبارزه می کنند). زمان، بین در معرض قرار گرفتن HIV و زمانی که در خون قابل تشخیص شود، دوره پنجره HIV نامیده می شود ، بیشتر افراد در طی 23 تا 90 روز پس از عفونت، آنتی بادی های قابل تشخیص را تولید می کنند. اگر شخصی در طول دوره پنجره، تست HIV بدهد، به احتمال زیاد نتیجه منفی دریافت می کند با این حال، می توانند این ویروس را به شخصی دیگر منتقل کنند. اگر کسی فکر می کند که ممکن است در معرض آن قرار داشته باشد ،اما در این مدت جواب آزمایش او منفی بوده، باید آزمایش را در چند ماه آینده دوباره انجام دهد، تا تایید شود (زمان بندی بستگی به آزمایش مورد استفاده دارد) و طی آن زمان، آنها باید از کاندوم برای جلوگیری از سرایت Hiv استفاده کنند.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

چه زمانی را دوره پنجره HIV می گویند

کسی که در طول دوره پنجره، جواب آزمایش منفی دریافت کرده، ممکن است از پیشگیری از پس از در معرض قرار گرفتن (pep) استفاده کرده ؛ این دارو، پس از در معرض قرار گرفتن مقابل عامل خطر برای جلوگیری از گرفتن ویروس است. PEP باید در اسرع وقت پس از در معرض قرار گرفتن عامل، تا 72 ساعت مصرف شود و در بهترین حالت، قبل از در معرض قرار ،مصرف شود. راه دیگر برای پیشگیری از ابتلا به ویروس HIV پیشگیری قبل از در معرض قرار گرفتن (PrEP) است ؛ ترکیبی از داروهای HIV، prep ریسک ابتلا و گرفتن HIV را در زمان مواجهه کاهش می دهد.

علائم اولیه HIV

چند هفته اول پس از انتقال ویروس HIV، مرحله عفونت حاد نامیده می شود در طول این مدت ،ویروس به سرعت تکثیر می شود ، سیستم ایمنی افراد با تولید آنتی بادی های ،به ویروس پاسخ می دهند اینها پروتئین هایی هستند، که با عفونت مبارزه می کنند در این مرحله برخی افراد در ابتدا هیچ علامتی ندارند ؛ با این حال، بسیاری از افراد علائم را در ماه یا دو ماه اول پس از ابتلا به ویروس تجربه می کنند، اما اغلب متوجه نمی شوند که به ویروس HIV مبتلا شده اند. به این دلیل است که نشانه های مرحله حاد ،می تواند بسیار شبیه به آنفولانزا یا سایر ویروس های فصلی باشد. ممکن است خفیف یا شدید باشند، ممکن است فوری بیایند و بعد بروند و ممکن است از چند روز تا چند هفته به طول بینجامند.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

HIV چه علائمی دارد

علائم اولیه HIV شامل موارد زیر است

  • تب
  • لرز
  • تورم غده لنفاوی
  • درد کلی
  • گلو درد
  • سر درد
  • حالت تهوع
  • ناراحتی معده

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

تهوع از علائم اولیه HIV

از آنجا که این علائم شبیه بیماری های شایع مانند آنفولانزا هستند، فرد مبتلا فکر نمی کند که نیازی به مراجعه به خدمات بهداشتی داشته باشد و حتی اگر این کار را بکنند، مسئول مراقبت های بهداشتی ممکن است آنفولانزا یا مونونوکلئوزیس را تشخیص دهد و HIV را اصلا در نظر نگیرد.چه فرد علائم از خود نشان دهد، چه نه، در طول این دوره میزان بار ویروسی بسیار زیاد می شود. بار ویروسی مقدار HIV در جریان خون است یک بار بالای ویروسی به این معنی است که HIV را می توان در طول این مدت به شخص دیگری انتقال داد. علائم اولیه HIV معمولا در عرض چند ماه پس از آنکه فرد به مرحله مزمن یا تاخیر بالینی رسید، در عرض چند ماه از بین می رود این مرحله ،می تواند چندین سال یا حتی چندین دهه با درمان ادامه یابد. علائم HIV ،ممکن است از فرد به فرد دیگر بسیار متفاوت باشد.

علائم HIV چیست

پس از ماه اول یا بیشتر، HIV وارد مرحلۀ تأخیر بالینی می شود این مرحله می تواند از چند سال تا چند دهه ادامه یابد. برخی افراد ،در طول این زمان هیچ علامتی ندارند، در حالی که بعضی دیگر تعداد علائم کم و یا غیر اختصاصی خود را دارند ؛ یک علامت غیر اختصاصی، علامتی است که به یک نوع بیماری یا وضعیت خاص مربوط نمی شود.

علائم غیر اختصاصی عبارتند از:

  • سردرد و سایر دردها
  • تورم گره های لنفاوی
  • تب مکرر
  • عرق شبانه
  • خستگی
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • کم کردن وزن
  • ترشح مکرر دهان یا واژن
  • بثورات پوستی
  • عفوتت
  • ذات الریه
  • زونا

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

زونا از علائم غیر تخصصی ویروس HIV

در اوایل، HIV هنوز هم عجیب و غریب است و در این زمان حتی بدون هیچ علائمی و می تواند به فرد دیگری منتقل شود با این حال، فرد نخواهد دانست که حاوی HIV است، تا زمانی که آزمایش دهد اگر کسی این علائم را دارد و فکر می کند که ممکن است در معرض ویروس قرار داشته، حتما باید آزمایش دهد. علائم HIV در این مرحله ممکن است بیاید و برود، یا ممکن است به سرعت در حال پیشرفت باشد این پیشرفت را می توان با درمان به طور قابل ملاحظه ای کاهش داد. با استفاده منظم از درمان ضد ویروسی، HIV مزمن ممکن است، برای چندین دهه ادامه داشته باشد و به مرحله ایدز تبدیل نشود، اگر درمان از همان اوایل شروع شود.

آیا جوش و تحریکات پوستی (بثورات) ،از علائم HIV هستند

حدود 90 درصد افراد مبتلا به HIV، تجربه تغییرات در پوستی را دارند ، جوش و تحریکات، اغلب یکی از اولین علائم عفونت ویروسی هستند. به طور کلی، بثورات HIV به نظر به عنوان چند ضایعه قرمز کوچک هستند، که صاف هستند و کمی رشد می کنند.

بثورات (جوش و تحریکات) مرتبط HIV :

 HIV ،باعث ایجاد بیشتر حساسیت ها و مشکلات پوستی می شود، زیرا ویروس HIV سلول های سیستم ایمنی را که با عفونت مبارزه می کنند، از بین می برد عفونت هایی که می توانند باعث بروز بثورات شوند عبارتند از:

  • مولکوس کونتاگیسوم
  • هرپس سیمپلکس
  • شینگل

ظاهر جوش ها و تحریکات پوستی، مدت زمان وجودشان و نحوه درمان آنها، بستگی به علت دارد.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

هرپس سیمپلکس از علائم HIV

بثورات مربوط به دارو :

در حالی که بثورات می تواند به علت عفونت HIV ایجاد شود، اما همچنین می تواند به دلیل دارو باشد بعضی از داروهای مورد استفاده برای درمان بیماری های HIV یا سایر عفونت ها ،ممکن است باعث بروز این مشکل پوستی شود ، این نوع بثورات ،معمولا در عرض یک یا دو هفته بعد از شروع یک دارو جدید ظاهر می شوند. گاهی اوقات بثورات خود به خود ناپدید می شوند اگر این اتفاق نیافتاد، تغییر داروها لازم خواهد بود. بثورات، ناشی از واکنش های آلرژیک به دارو نیز می تواند جدی باشد علائم دیگر واکنش آلرژیک شامل مشکل تنفس یا مشکل بلع، سرگیجه و تب هستند.

سندرم استیون جانسون :

این نوع مشکل، یک واکنش آلرژیک نادر به داروهای HIV است و علائمش شامل تب و تورم صورت و زبان است. تاول هایی که می تواند بر روی پوست و ناحیه مخاطی پدیدار شود و به سرعت گسترش می یابد. هنگامی که 30 درصد پوست تحت تاثیرش قرار می گیرد، آن را به نام اپیدرمال نکرولیسیس سمی، که یک وضعیت تهدید کننده زندگی است.

علائم HIV در مردان:آیا تفاوتی وجود دارد

علائم HIV از فرد به فرد دیگر متفاوت است، اما در مردان و زنان شبیه هم هستند این علائم می تواند به سرعت بیایند و بروند یا حتی بدتر شوند. اگر فردی در معرض ویروس HIV قرار داشته باشد، ممکن است در معرض گرفتن انواع عفونت های دیگر از راه های جنسی نیز باشد (STIs) شامل :گونوره، کلامیدیا، سیفلیس و تریکومونیا.

مردان، ممکن است بیشتر از زنان متوجه علائم STIs باشند، مانند زخم های تناسلی.با این حال، مردان معمولا برای مشکلاتشان ،مانند ؛خانم ها به دکتر مراجعه نمی کنند.

علائم HIV در زنان:آیا تفاوتی وجود دارد

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

علائم HIV در زنان و مردان

در بیشتر موارد، علائم HIV در مردان و زنان مشابه هستند با این حال، در کل، علائم آنها ممکن است بر اساس خطرات مختلفی که در معرضش هستند، تفاوتی را در مردان و زنان ایجاد کند.مردان و زنانی که هر دو مبتلا به HIV هستند، در معرض خطر ابتلا به عفونت های منتقله از راه جنسی هستند با این حال، زنان به نظر کمتر از مردان لکه های کوچک و یا تغییرات دیگر به تناسلی خود را متوجه می شوند. علاوه بر این، زنان مبتلا به HIV نیز در معرض خطر بیشتری برای این موارد دارند:

  • عفونت های مکرر واژن و سایر عفونت های واژن، از جمله واژینوز
  • بیماری التهابی لگن (pid)
  • تغییرات چرخه قاعدگی
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، که می تواند باعث زگیل های تناسلی و سرطان گردن رحم شود.

در رابطه با علائم HIV، یکی دیگر از خطرات برای زنان مبتلا به HIV، این است که ویروس در دوران بارداری به نوزاد انتقال می یابد با این حال، درمان ضد ویروسی در دوران بارداری مناسب است. زنانی که تحت درمان ضد ویروسی هستند، ریسک انتقال کم تری به جنینشان را دارند.

تغذیه با شیر خودشان در زنان مبتلا به HIV، امکان انتقال ویروس به نوزاد وجود دارد ، ویروس را می توان از طریق شیر مادر به نوزاد انتقال داد. در ایالات متحده و سایر کشورهایی که درمان قابل دسترس و ایمن وجود دارد، توصیه می شود که نوزادان با شیر مادر تغذیه نشوند.

علائم ایدز چیست

  • تب های مکرر
  • غدد لنفاوی مزمن و متورم،به ویژه در ناحیه زیر بغل، گردن و کشاله ران
  • خستگی مزمن
  • لکه های تاریک زیر پوست در داخل دهان، بینی و یا پلک ها
  • زخم ها،ضایعات دهان و زبان، ناحیه تناسلی
  • ضایعات و بثورات پوستی
  • اسهال مکرر یا مزمن
  • کاهش سریع وزن
  • مشکلات نورولوژیکی، مانند:مشکل در تمرکز، کاهش حافظه و سردرگمی
  • اضطراب و افسردگی

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

بی حالی و خستگی از علائم بیماری ایدز

درمان ضد ویروسی، این ویروس را کنترل می کند و معمولا از پیشرفت آن جلوگیری می کند همچنین، عفونت ها و عوارض جانبی دیگر ناشی از ایدز هم با این روش درمان می شوند. این درمان، باید به نیازهای خاص فرد اختصاصی باشد.

گزینه های درمان برای HIV

درمان، باید هر چه زودتر پس از تشخیص HIV، بدون توجه به بار ویروسی، شروع شود.درمان اصلی HIV، درمان ضد ویروسی است، ترکیبی از داروهای روزانه که مانع تکثیر ویروس می شوند.این درمان از سلول های cd4 محافظت می کند و سیستم ایمنی بدن را برای مبارزه با این بیماری، قوی می کند.درمان ضد ویروسی از پیشرفت HIV به مرحله ایدز، جلوگیری می کند.همچنین به کاهش خطر انتقال HIV به دیگران کمک می کند.هنگامی که درمان موثر باشد، بار ویروسی "غیر قابل کشف" خواهد بود.فرد، هنوز حاوی HIV است، اما ویروس در تست ها قابل مشاهده نیست.با این حال، ویروس هنوز در بدن وجود دارد و اگر این فرد درمان ضد ویروسی را متوقف کند، بار ویروسی دوباره افزایش خواهد یافت و HIV، دوباره می تواند به سلول های cd4 حمله اش را آغاز کند.

داروهای HIV

بیش از 25 دارو برای درمان ضد ویروسی، که قابل استفاده برای درمان ویروس HIV است، تایید شده.آنها برای جلوگیری از تولید مجدد HIV و از بین بردن سلول های CD4 ، جلوگیری می کنند. کمک می کند تا خطر ابتلا به عوارض ناشی از ویروس را کاهش دهد و همچنین از انتقال ویروس به دیگران را جلوگیری می کند.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

درمان و داروهای ویروس HIV

این داروهای ضد ویروسی، به شش دسته تقسیم می شوند:

  • مهارکننده های ترنس*******پتاز معکوس هسته ای (NRTI)
  • مهار کننده های ترانسکپیتاز معکوس غیر هسته ای (Nnrtis)
  • مهار کننده های پروتئاز
  • مهارکننده های هم جوشی
  • آنتا گوستیک ccr5، که به عنوان مهارکننده های ورودی شناخته می شود
  • مهارکننده جلوگیری انتقال HIV

با وجود انجام تمام تحقیقات برای رشد هر یک از این داروها، ولی هیچ واکسنی برای جلوگیری از انتقال ویروس وجود ندارد.با این حال ،انجام اقدامات مشخصی، می تواند به جلوگیری از گسترش ویروس کمک کند.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

تفاوت بین HIV و بیماری ایدز را بشناسید

رابطه جنسی امن:

رایج ترین راه، برای انتقال و پخش ویروس، از طریق رابطه جنسی مقعدی و واژنی بدون کاندوم است.این خطر ،نمی تواند به طور کامل از بین برود مگر اینکه رابطه جنسی به طور کامل قطع شود، اما با در نظر گرفتن چند اقدام احتیاطی، این خطر می تواند به میزان قابل توجهی کاهش یابد.

فرد نگران به خطر ابتلا به ویروس HIV چه باید کند

  • باید برای HIV آزمایش دهد.
  • باید حتما با همسرشان، دو نفری این کار را انجام دهند.
  • برای سایر عفونت های جنسی (stis) هم آزمایش دهید.
  • اگر جواب آنها مثبت بود، باید درمان را شروع کنید، زیرا مبتلا بودن به STIs، ریسک خطر ابتلا به HIV را افزایش می دهد.
  • استفاده از کاندوم.باید روش صحیح استفاده از کاندوم را یاد بگیرید و در هر رابطه از کاندوم استفاده کنید، چه از طریق واژینال و چه از طریق مقعدی.
  • حتما در نظر داشته باشید ،که مایعات (که قبل از انزال مردانه خارج می شود) می تواند حاوی HIV باشد.
  • شرکای جنسی خود را محدود کنید.باید یک شریک جنسی داشته باشند و با او رابطه جنسی منحصر به فرد خود را داشته باشید.
  • اگر HIV دارید، داروهای خود را مرتب مصرف کنید.این ،خطر انتقال ویروس را به شریک جنسیتان کاهش می دهد.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

روش های پیشگیری از ویروس HIV

سایر روشهای پیشگیری از ویروس HIV

مراحل دیگر برای جلوگیری از گسترش ویروس، عبارتند از:

  • اجتناب از اشتراک گذاری سوزن و یا سایر لوازم جانبی مواد مخدر.
  • HIV، از طریق خون منتقل می شود و می تواند با استفاده از مواد آلوده انتقال یابد.
  • ا PEP را در نظر بگیرید.یک فرد، که در معرض ویروس HIV قرار دارد باید با مسئول مراقبت های بهداشتی خود در مورد درمان پس از ابتلا(PEP) صحبت کند. PEP شامل سه دارو ضد ویروسی است که برای 28 روز داده می شود. PEP باید در اسرع وقت پس از قرار گرفتن در معرض HIV شروع شود،اما بعد از گذشت 36 تا 72 ساعت از آلوده شدن، مورد استفاده قرار بگیرد.ارائه دهندگان خدمات بهداشتی، می توانند اطلاعات بیشتری را در مورد این روش ها و دیگر راه های جلوگیری از ابتلا ویروس ارائه دهند.در اینجا اطلاعات بیشتری را در زمینه پیشگیری STI آورده ایم.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

را ه های مقابله با ویروس HIV

زندگی با HIV:آنچه انتظار می رود و راهنمایی برای مقابله

بیش از 1 میلیون نفر در ایالات متحده با HIV زندگی می کنند. برای همه متفاوت است، اما با درمان، می توانند انتظار یک زندگی طولانی و مفید را داشته باشند.مهمترین چیز، شروع درمان ضد ویروسی در اسرع وقت است.

با مصرف صحیح داروها، افرادی که با HIV زندگی می کنند ،می توانند میزان بار ویروسی خود را پایین نگه دارند و سیستم ایمنی بدنشان را قوی نگه دارند.همچنین ،حتما به طور منظم توسط مسولان ارائه کننده مراقبت های بهداشتی پیگیری شوید.

راه های که افراد آلوده به HIV ،می توانند توسط آنها سلامت خود را بهبود ببخشند

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

نکاتی کلیدی برای بهبود سلامت فرد آلوده به HIV

  • انرژی رسانی به بدنشان با یک رژیم غذایی متعادل
  • ورزش منظم
  • استراحت زیاد
  • اجتناب از تنباکو و دخانیات دیگر
  • اگر هر گونه علائم جدیدی پدیدار شد، فورا به مسول مراقبت های بهداشتی خود خبر بدهید.
  • تمرکز بر روی سلامت احساساتشان.
  • آنها باید با متخصص احساسی مشاوره کنند، و درمان شوند.
  • از شیوه های رابطه جنسی ایمن استفاده کنید.
  • با شریک جنسی خود صحبت کنید.
  • برای سایر عفونت های مربوط به رابطه جنسی (stis) ،آزمایش دهید.
  • در تمام رابطه های جنسی واژنی یا مقعدی خود از کاندوم استفاده کنید.
  • با مسول بهداشتی خود در مورد آمادگی و سلامتی خود درباره PrEP و PEP صحبت کنید.
  • زمانی که به طور منظم توسط یک فرد بدون ویروس استفاده می شود، پیشگیری از پیش آلوده شدن (PrEP) و پیشگیری از پس از آلوده شدن (PEP) می تواند احتمال انتقال را کاهش دهند. PrEP بیشتر برای افرادی که مبتلا به HIV نیستند، ولی امکان ابتلا به HIV را دارند.
  • خود را با عزیزانتان محاصره کنید.
  • در هنگام ابتلا و تشخیص مریضی، ابتدا اول به شخصی بگویید که با شخص مریض صمیمی است، تا آرام آرام به شخص مریض بگویید.
  • آنها ممکن است بخواهند کسی قضاوتشان نکنند و از سلامت های آنها حمایت و مراقبت کنند.
  • دریافت پشتیبانی. آنها می توانند به یک گروه های پشتیبانی HIV بپیوندند، چه به صورت شخصی چه به صورت آنلاین، بنابراین می توانند با افراد دیگری که با نگرانی های مشابه خودشان مواجه هستند، ملاقات کنند و مسئول مراقبت های بهداشتیشان، می تواند آنها را به سمت منابع مختلفی در منطقه خودشان هدایت کند.

آیا واکسن HIV وجود دارد

در حال حاضر ،هیچ واکسنی برای جلوگیری یا درمان HIV وجود ندارد.تحقیقات و آزمایش ها بر روی واکسن های تجربی در حال انجام است، اما هیچ کدام از آنها برای تأیید عمومی مورد تایید قرار نگرفته اند.HIV، یک ویروس پیچیده است.به سرعت خود را تغییر می دهند و اغلب می تواند پاسخ های سیستم ایمنی بدن را دفع کنند.تنها تعداد کمی از افرادی که آلوده به HIV هستند، آنتی بادی های ضد عفونی را به طور کامل خنثی می کنند، نوعی از آنتی بادی هایی که می توانند با طیف وسیعی از مدل های HIV مبارزه کنند.اولین مطالعه اثربخش واکسن HIV ،که طی هفت سال انجام شد، در حال حاضر در آفریقای جنوبی برای جلوگیری از ابتلا آزمایش می شوند.واکسن های تجربی، یک نوع به روز شده از آزمایش هایی هستند که در تایلند در سال 2009 انجام شدند.یک پیگیری 3.5 ساله بعد از این واکسیناسیون ،نشان داد که این واکسن در جلوگیری از عفونت ویروسی 31/2٪ مؤثر بوده.این موفق ترین نوع واکسن HIV ای است که تا به حال ساخته شده است.این مطالعه، شامل مطالعه بر 5400 مرد و زن از آفریقای جنوبی بوده است.در سال 2016 ،در آفریقای جنوبی، حدود 270،000 نفر افراد مبتلا به HIV هستند.نتایج این مطالعه، در سال 2021 منتشر شد.

تفاوت HIV و ایدز (AIDS)

آیا ویروس HIV واکسن دارد

در حالی که هنوز هیچ واکسنی برای جلوگیری از ابتلا به HIV وجود ندارد، و افراد مبتلا به ویروس HIV، می توانند از مزیت های واکسن های دیگر، برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های مرتبط با بیماری HIV استفاده کنند، مانند:

  • پنومونی
  • هپاتیت A وB
  • منگنات
  • شینگلز

طرز تهیه خورش آلوچه

 

مواد لازم برای خورش آلوچه بومی

  • گوشت 400 گرم
  • لوبیاچیتی 100 گرم
  • رب گوجه فرنگی یک قاشق سوپخوری
  • سبزی خشک (جعفری و گشنیز) 300 گرم
  • پیاز سرخ شده نصف پیمانه
  • آلوچه خشک 100 گرم
  • آبلیمو دو قاشق سوپخوری
  • روغن نصف پیمانه
  • ادویه، زردچوبه، فلفل و دارچین به میزان لازم

آلو خشک سرشار از عنصر بور کمیاب است که به همراه کلسیم و ویتامین D موجود در آن از استخوان ها محافظت کرده و مانع از بروز پوکی استخوان می شود. مصرف 50 گرم آلوخشک 100 درصد نیاز روزانه به بور را تامین می کند.آلو خشک علاوه بر این که به عنوان یک ملین طبیعی استفاده می شود در ترکیب بسیاری از غذاهای ترش و شیرین نیز کاربرد دارد. آلوخشک با وجود تمام فوایدی که دارد در صورت زیاده روی در مصرف آن مشکل زا خواهد شد.

طرز تهیه خورش آلوچه بومی
 

طرز تهیه خورش آلوچه بومی

 
گوشت را با پیاز تفت می دهیم و لوبیای خیس شده را با مقداری آب جوش به گوشت اضافه می کنیم. نمک و تمام ادویه ها را افزوده و می گذاریم با حرارت ملایم پخته شود. پس از پخته شدن گوشت و لوبیا، سبزی خشک، آلوچه، آبلیمو و رب را می افزاییم، پس از نیم ساعت جوشیدن، خورش آماده است.
 
آلوخشک حاوی میزان زیادی آکریل آمید است که یک ماده سرطان زا و نوروتوکسین (سم عصبی) محسوب می شود. آکریل آمید به طور طبیعی در مواد غذایی عادی وجود ندارد. اما در حین پخته شدن مواد غذایی در حرارت بالای 100 درجه سیلسیوس در آن ها تولید می شود.

نکات تکمیلی در مورد خورش آلوچه بومی

خورش آلوچه بومی جزو غذای محلی - کرمان میباشد
زمان آماده سازی مواد اولیه و مایحتاج آن حدودا 30 دقیقه 
و زمان پخت و انتظار آن در حدود 3 ساعت و 0 دقیقه میباشد .
خورش آلوچه بومی را می توانید در وعده نهار - شام - سرو کنید .
همچنین میتوان در ماه رمضان به عنوان سحری - افطار - میل کرد .
توجه نمایید مقدار مواد اولیه و دستور تهیه برای 8 نفر مناسب میباشد .

 

مصرف کندر برای کاهش وزن

 

خواص کندر برای لاغری و کاهش وزن

طبع کندر گرم و خشک است. مواد با طبع گرم و خشک باعث بالا رفتن سوخت و ساز بدن می شوند. کندر هم با تجمغ بلغم در بدن مبارزه می کند. به همین دلیل است که خواص کندر برای لاغری و اثرات مفید آن در کاهش قند خون، کاهش چربی خون و محافظت از کبد کاملا به اثبات رسیده است.

درمانگران طب سنتی برای درمان کردن بی حالی و خواب آلودگی ناشی از تحمع بلغم در بدن، نسخه ای خاص دارند که با استفاده از آن بلغم زائد در بدن دفع می شود و باعث درمان بی خوابی و حتی بود دهان می شود.
برای تهیه نسخه ای که بتوانید همباعث لاغری بدن و هم بهبود سلامت شوید، کافی است به اندازه یک نخود کندر را با یک نخوط مصطکی و یک فندق سقز ترکیب کنید و آن را بجوید. برای تهیه کردن این مواد می توانید به عطاری مراجعه کنید و با تهیه این مواد و جویدن آنها باعث رفع بوی بدن دهان و درمان بی خوابی هم شوید. علاوه بر این این ترکیب برای افرادی که کمر درد یا درد مفصل مانند درد زانو دارند بسیار مفید است. مصرف این مواد باعث کاهش و تسکین دردهای مفاصل می شود. زیرا این مشکلا تبه دلیل تجمع بلغم و سردی در نواحی مختلف بدن است.
 
کندر برای لاغری و کاهش وزن
 

کندر را چطور مصرف کنیم؟

بهترین روش مصرف کندر، کوبیدن و یا آسیاب کردن کندر است و هر روز صبح به صورت ناشتا یک قاشق مرباخوری از کندر را در یک استکان اب حل کنید و مصرف کنید. نباید فراموش کنید هر نسخه طب سنتی که ناشتا مصرف شود اثر خیلی قوی تری بر روی بدن شما دارد. می توانید کندر را در دهان بگذارید و مانند آدامس آن را بجوید. کندر کمی تلخ است و اگر آن را نجوید ممکن است به دندان هایتان بچسبد.

در مورد میزان مصرف کند گفته شده که نباید بیشتر از یک و نیم گرم در روز مصرف شود. ضمنا دوره درمانی که با کندر شروع کرده اید نباید بیش از 2 هفته طول بکشد. یعنی پس از 2 هفته مصرف کندر باید به بدن خود استراحت دهید.

 

روش شناخت کند اصل و تقلبی

بهترین نوع کندر از نوع خالص آن است که تازه و نرم باشد، ظاهر آن سفید باشد و خیلی هم زود شکسته شود. وقتی که کندر را می شکنیم داخل آن باید حالت چسبنده و زرد و طلایی رنگ داشته باشد. اگر باز هم موفق به شناخت کندر اصل نشدید، می توانید یک تکه کندر را آتش بزنید و اگر خوب آتش گرفت این یعنی که کندر اصل است. اگر موقع آتش زدن خوب نسوخت و دود کرد، این احتمال دارد که اصل نباشد و صمغ صنوبر باشد که هنگام آتش زدن فقط دود می کند. این نوع کندر از لحاظ ساختاری و درمانی شباهتی به کند مرغوب و خالص ندارد.